W styczniu 2022 ukazała się pięknie wydana książka Czego pragną koty. Praktyczny przewodnik po świecie kocich uczuć i zachowań. Na okładce czytamy o Autorze: Dr Yuki Hattori. Najsłynniejszy japoński weterynarz, koci behawiorysta. Brzmi naprawdę zachęcająco, czyż nie? Sama skusiłam się mając nadzieję, że dowiem się czegoś nowego ze świeżutkiej książki – staram się przecież być na bieżąco. Zastanawiało mnie, czy japońscy behawioryści prezentują takie podejście, jak europejscy i amerykańscy. Dziś chciałabym podzielić się z Wami moimi wrażeniami po lekturze.
Coś nowego dla kocich opiekunów?
Książka wydana jest w bardzo estetyczny, przejrzysty sposób. Ilustracji jest bardzo dużo, więc osoby szukające przystępnej, przyjemnej lektury, zapewne ucieszą się z lekkiej formy. Zadowolona siadam wygodnie z książką wyglądającą bardzo nowocześnie i… okazuje się, że została napisana w 2015 roku – wiem już, że nie ma sensu nastawiać się na nowinki.
To ogromna szkoda, że japoński bestseller trafia do Polski po aż 7 latach. Specjalistyczna wiedza o zwierzętach domowych poszerza się z roku na rok. W 2015 roku niewielu było polskich behawiorystów zajmujących się kotami, podobnie jak wiedza kocich opiekunów była na znacznie niższym poziomie. Czytanie w książce z 2022 roku, iż „Ostatnio okazało się, że winogrona szkodzą psom. Choć ich ewentualny wpływ na koty nadal nie jest znany, najlepiej zachować ostrożność i unikać ich podawania również kotom” jest w moim odczuciu nieporozumieniem, w dodatku niebezpiecznym – wiemy już doskonale, że winogrona i rodzynki są w czołówce pokarmów trujących dla kotów oraz psów!
Z czym się nie zgadzam?
To nie jedyna „wpadka”, ponieważ z książki koci opiekunowie mogą dowiedzieć się między innymi, że:
„Kocięta nie powinny być oddzielane od matki przed ósmym tygodniem życia. W przeciwnym wypadku nie przejdą pełnej socjalizacji, co niekorzystnie odbije się na ich przyszłym życiu.” – Kociak powinien być z matką i rodzeństwem minimum 12 tygodni! Coraz częściej mówi się też o pozytywnym wpływie przedłużenia tego czasu do 14-16 tygodni.
„Młode koty, w wieku roku lub dwóch lat, potrzebują codziennej zabawy. Z czasem ochota na taką rozrywkę będzie maleć.” – Każdy kot potrzebuje codziennej zabawy, nawet senior! To niezwykle ważna sprawa, aby bawić się z kotem. Szkoda, że Autor pominął zupełnie tę kwestię, bo wedle mojej wiedzy, właśnie tego pragną koty.
„Jeśli musisz zostawić kota w samochodzie w gorący dzień, uchyl okno.” – Nigdy nie wolno zostawiać kota samego w samochodzie, szczególnie w gorący dzień! Uchylenie okna nie wystarczy, może dojść do tragedii…
Sucha karma tak długo, jak się da…
Niestety dr Hattori wielokrotnie zachwala też w swojej książce suchą karmę dla kotów i twierdzi, że konsystencja mokrej karmy sprzyja tworzeniu się płytki nazębnej.
„Podawaj kotu suchą karmę tak długo, jak będzie w stanie jeść pokarm stały.”
Uważam, że takie treści nie powinny już się pojawiać. Wielu zoodietetyków, behawiorystów i edukatorów pracuje w ostatnich latach, aby uświadamiać kocim opiekunom, że sucha karma nie jest odpowiednim pożywieniem dla kota.
Co dobrego znajdziemy w książce?
Mimo wszystko, w książce znaleźć można również pożyteczne i ważne wskazówki dla kocich opiekunów. Oto przykłady:
„Jeśli widzisz, że twój kot nie oddał moczu w ciągu ostatnich 24 godzin, jego cewka moczowa może być niedrożna. Jak najszybciej zabierz go do weterynarza.”
„Zawsze sprzątaj ze stołu. Ludzkie jedzenie, leki i suplementy diety mogą być szkodliwe dla kota; nigdy nie zostawiaj ich w miejscu, do którego kot ma dostęp.”
„Większość kotów nie lubi bezpośredniego kontaktu z nawiewem klimatyzatora. Jeśli twój kot śpi w klimatyzowanym pokoju, najlepiej zostaw mu otwarte drzwi, aby mógł swobodnie z niego wychodzić i do niego wracać.”
Przyznaję, że pojawiają się też interesujące ciekawostki. Wydaje mi się, że wiele osób zaskoczy na przykład fakt, iż sposób, w który siedzą często koty szkockie zwisłouche, czyli z wyprostowanymi przed sobą tylnymi kończynami, wynika z tego, że nie mogą ich swobodnie zginać, gdyż cierpią na chorobę tkanki chrzęstnej. Dzięki takim treściom, być może część opiekunów przestanie uważać tę rasę kotów za uroczą, a dostrzeże problem powielania wad genetycznych przez hodowców. Temat jak najbardziej na czasie, jako że rasa jest aktualnie bardzo modna, również w Polsce.
Czy to książka warta polecenia?
Podsumowując, mam mieszane uczucia co do tej książki. Autor zamieszcza w niej sporo wskazówek i ciekawostek na temat kotów, ale pojawiają się też treści szkodliwe i przestarzałe. Mam świadomość, że w 2015 roku moja ocena mogłaby być łagodniejsza i sam dr Hattori mógł zmienić zdanie w sprawie niektórych kwestii przez minione 7 lat. Dziś jednak z pewnością nie mogę polecić tej książki.
Oczywiście, jak z każdej lektury, można wyciągnąć z niej coś interesującego. Mnie bardzo zaciekawiła wzmianka o kociej zdolności do usłyszenia „odgłosu mrówki w trawie”. Niestety nie udało mi się znaleźć potwierdzenia tej informacji, a jakichkolwiek przypisów w tej książce brak…
Czy są lepsze książki o kotach?
TAK! Zamierzam wkrótce przygotować dla Was tekst na temat takiej pozycji, którą będę mogła z czystym sumieniem polecić.
Wszystkie cytaty pochodzą z książki:
Hattori Yuki, Czego pragną koty. Praktyczny przewodnik po świecie kocich uczuć i zachowań (tyt. oryg. Neko no Kimochi Kaibo Zukan), tłum. Anna Wajcowicz, Wydawnictwo Znak Koncept, Kraków 2022.